|
گرچه سيم و زر ز سنگ آيد همی
در همه سنگی نباشد زّر و سيم
بر همه عالم همی تابد سهيل
جايی انبان می کند جايی اديم

گلستان سعدی باب هفتم

اديم پوست دباغی شده و رنگين است. می گويند رنگ و بوی چرم از سوی
ستاره سهيل است. سعدی در اين شعر میگويد که گرچه سهيل بر همه يکسان می
تابد ولی يک پوست بدل به انبان می شود و يکی بدل به اديم می شود. |